Sinds een week ben ik begonnen met opnames voor de film "Cultuurpadden". Het wordt een film over het gebied de Houtmaat in Hengelo, waar al zeker een eeuw een grote paddenpopulatie leeft. Een eeuw geleden had het gebied maar enkele wegen, akkers, veengebieden en kon de pad ongestoord zijn gang gaan. In de loop van tijd zijn er steeds nieuwe woonwijken gebouwd tegen het gebied aan. Inmiddels is het helemaal omringd door bebouwing.

Adri Scholts Coordinator paddentrek bij de paddengeleiding

Ieder voorjaar rond deze tijd komen de padden massaal de grond uit en gaan ze op stap naar enkele voortplantingswateren in de omgeving.  Ze moeten daarvoor langs allerlei nieuwe barrières, zoals: flats en drukke wegen. Eigenlijk is het een wonder dat dit oerfenomeen na al die jaren nog grotendeels intact is. Dat is de grote verdienste van de gemeente Hengelo die bij de planning van stadsuitbreiding steeds weer rekening gehouden heeft met de natuurwaarden en in het bijzonder de padden. En natuurlijk de lobby van de inwoners en natuurbeschermingsorganisaties. Door bij iedere nieuwe woonwijk of grote weg voorzieningen te treffen die de paddentrek mogelijk blijven maken, laat de gemeente zien dat het natuur en cultuur serieus neemt. Zo liggen er over enkele honderden meters betonnen wanden, die de padden naar de oversteekplaats geleiden. De wand loopt uiteindelijk naar een lange duiker onder een drukke weg. De duiker leidt naar een populair voortplantingswater. Op plaatsen waar de padden verharde wegen oversteken, zijn vrijwilligers van Lacerta en de Dierenambulance elke avond actief om de padden over te zetten. Door al deze maatregelen wordt het aantal slachtoffers sterk beperkt.

De film gaat juist over de combinatie natuur en cultuur. Je ziet hoe mensen de Houtmaat gebruiken voor recreatie als fietsen, wandelen, hard lopen of hun hond uitlaten. Doordat het gebied zo dicht bij de bebouwing ligt, blijven de bewoners met natuur in aanraking komen. Wandelaars vertellen over de dieren die ze zien, en wat ze beleven. Ik probeer enkele recreanten aan het woord te krijgen. Het bos in het gebied wordt een belangrijke component in de film. Overdag is het voor de mensen en zangvogels en na zonsondergang is het voor de padden en andere nachtbewoners. Beide kanten komen aan bod. De pad wordt gevolgd in de trekroute naar de voortplantingswateren. De vrijwilliger laat zien hoe het overzetten in zijn werk gaat. Dieren laten zien hoe zij omgaan met de cultuur, zoals een kauw die smult van rondzwervende etensresten. Zoals gebruikelijk ligt de nadruk op beleving in de positieve zin. Laten zien wat we allemaal toch maar bereikt hebben en hoe iedereen er op zijn manier mee omgaat en geniet. Ik wil mensen aanzetten om naar buiten te gaan en te genieten van dit stukje stadsnatuur.